Skip to main content Skip to footer

RAPORT Z BADAŃ

Przekształcenie niedoboru talentów w łańcuchu dostaw w atut

Do 2035 roku łańcuchy dostaw przekroczą możliwości kadry pracowniczej, która została stworzona do ich obsługi. Liderzy, którzy już teraz wdrażają zmiany, nie tylko zamkną prognozowaną lukę wynosząca 1,1 miliona stanowisk, ale będą skalować operacje, wykorzystując do tego inteligencję, a nie liczbę pracowników.

5 minut czytania

14 maja 2026

W skrócie

  • Do 2035 roku zapotrzebowanie na pracowników w kluczowych zawodach związanych z łańcuchem dostaw w USA wzrośnie o 1,34 mln stanowisk, podczas gdy liczba pracowników wzrośnie tylko o około 221 tysięcy.

  • Aby zapobiec nadchodzącemu niedoborowi na ponad milionie stanowisk pracy, liderzy ds. łańcucha dostaw muszą potraktować restrukturyzację kadry pracowniczej jako kluczowy element strategii i zareagować na trzy istotne zmiany, które technologia wprowadza w ich zespołach.

  • Nasz model planowania scenariuszy pokazuje, w których obszarach zmienia się zapotrzebowanie na pracowników i co mogą zrobić w tej sprawie liderzy już teraz.

Łańcuchy dostaw rozwijają się szybciej niż kadra pracownicza, która je obsługuje.

Łańcuchy dostaw stale się rozwijają, a ich złożoność wzrasta wraz z każdym nowym ogniwem, obietnicą i zasadą. Od dziesięcioleci przywódcy radzili sobie z tą złożonością, zwiększając liczbę pracowników. Takie podejście nie sprawdza się już przy dzisiejszym tempie operacji.

Nasze prognozy, oparte na autorskim modelu planowania scenariuszy firmy Accenture, wskazują, że w latach 2026–2035 zapotrzebowanie na kluczowe zawody w obszarze łańcucha dostaw w USA wzrośnie o 1,34 miliona stanowisk, co stanowi 19-procentowy wzrost. W tym samym okresie liczba pracowników wzrośnie o około 3,2%, co oznacza przyrost o około 221 000 osób. Prognozowana luka wynosi prawie 1,1 miliona stanowisk.

Jeśli liderzy nadal będą opierać się na pracy ludzkiej jako głównym czynniku rozwoju, nadchodząca dekada będzie charakteryzować się kontrolowanym niedoborem: stałymi brakami pracowników, większą liczbą pilnych zleceń, nadgodzinami i niezrealizowanymi usługami, a także jeszcze mniejszą zdolnością do wprowadzania zmian w kluczowych momentach.

Liderzy, którzy jako pierwsi podejmą działania, mogą wykorzystać technologię do przebudowy sposobu skalowania łańcuchów dostaw. Pozwoli to inteligentnym systemom przejąć większą część prac wiążących się z dużą liczbą transakcji, podczas gdy ludzie skoncentrują się na zadaniach wymagających ludzkiego osądu.

Niedobór talentów będzie nadal trwał, chyba że przywódcy zmienią swoje podejście

Nie jest to problem cykliczny, który ustępuje wraz z poprawą warunków. Te same czynniki, które powodują rozszerzanie się łańcuchów dostaw, utrudniają jednocześnie zarządzanie nimi, zwiększając liczbę etapów przekazywania zadań i koordynacji w ramach każdego stanowiska. Dlatego popyt pozostaje wysoki, nawet gdy wzrost wydaje się stabilny.

Niedobór pracowników
Niedobór pracowników

Głębszym problemem jest struktura. Praca od dawna stanowiła podstawowy mechanizm skalowania łańcuchów dostaw, ale nawet szybszy wzrost liczby pracowników nie pozwoliłby zamknąć tak dużej luki, jeśli wzrost nadal zależy od równoległego zwiększania liczby zatrudnionych.

Trzy zmiany, które przekształcają łańcuch dostaw

W naszym modelu planowania scenariuszy, który łączy wzrost z konkretnymi stanowiskami i zadaniami, sprawdziliśmy, w jaki sposób technologia zmienia charakter pracy i umiejętności niezbędne do jej wykonywania. Pokazuje to, gdzie praca się kurczy, gdzie się rozszerza i gdzie pojawiają się nowe stanowiska, ujawniając trzy stałe zmiany, które przekształcają rynek pracy.

Trzy zmiany, które przekształcają łańcuch dostaw
Trzy zmiany, które przekształcają łańcuch dostaw

Wspólnie te zmiany redefiniują wyzwania związane z kadrą pracowniczą i wyznaczają trzy kroki, które liderzy powinni wykonać w odpowiedzi na nie.

Trzy strategiczne posunięcia dla CSCO

Technologia zmienia sposób funkcjonowania łańcuchów dostaw, organizację pracy oraz to, czego ludzie potrzebują, aby odnieść sukces. Obsadzanie wolnych stanowisk to już za mało.

Liderzy muszą przebudować system funkcjonowania łańcucha dostaw, stosując trzy wzajemnie uzupełniające się metody.

Liderzy powinni przejść od reaktywnego podejścia do rekrutacji do proaktywnego planowania opartego na stanowiskach i zadaniach. Powinni oni analizować obszary, w których zapotrzebowanie zmienia się najszybciej, oraz badać, w jaki sposób technologia wpływa na zmiany zadań i stanowisk. W niektórych przypadkach nawet 48% wykonywanych często, rutynowych zadań może zostać w pełni zautomatyzowanych, ale tylko wtedy, gdy współpracuje ze sobą wiele technologii.

Konsekwencje dla liderów

  1. Te zadania nie mogą być realizowane wyłącznie przez dział kadr. Liderzy ds. łańcucha dostaw powinni uczynić prognozowanie w zakresie kadry pracowniczej integralnym elementem transformacji przedsiębiorstwa w kierunku wykorzystania sztucznej inteligencji, zapewniając jasne zasady odpowiedzialności, finansowania i przejrzystości procesu podejmowania decyzji.

  2. Jeśli liderzy ds. łańcucha dostaw nie potrafią zidentyfikować, gdzie pojawia się ryzyko związane z pracownikami, odkryją je dopiero wtedy, gdy proces wdrażania zacznie napotykać trudności, co zmniejszy zwrot z inwestycji i spowolni proces transformacji.

Gdy systemy przejmują rutynowe zadania, liderzy muszą zdefiniować nowe role pracowników, a następnie zaktualizować procesy, uprawnienia decyzyjne i wskaźniki, aby ludzie i systemy mogły rozwijać się równolegle. Aby zlikwidować niedobór pracowników, należy jednocześnie zastosować wiele technologii, z których każda będzie skierowana na inne obszary zadań.

Konsekwencje dla liderów

  1. To właśnie tutaj buduje się lub traci zaufanie. Pracownicy muszą mieć jasność co do tego, jak zmieni się ich praca, w jaki sposób podejmowane są decyzje i w jakich sytuacjach ludzki osąd nadal odgrywa kluczową rolę.

  2. CSCO określa zakres zadań, a CHRO zapewnia pracownikom odpowiednie narzędzia i możliwości.

  3. Jeśli przebudowa procesów pracy nie nadąża za wdrażaniem nowych technologii, organizacje zautomatyzują procesy bez stworzenia niezbędnego systemu ludzkiego, który umożliwiłby ich skuteczne skalowanie.

Wraz ze zmianą charakteru pracy konieczne jest dostosowanie umiejętności, a jednorazowe szkolenie nie wystarczy. Przekwalifikowanie powinno stać się procesem ciągłym, dostosowanym do konkretnych stanowisk i ściśle powiązanym ze zmianami zachodzącymi w sposobie wykonywania pracy. Liderzy mogą zintegrować proces uczenia się z codzienną pracą, powiązać go z rzeczywistą mobilnością i przekierować inwestycje na rozwój trwałych oraz nowych umiejętności.

Konsekwencje dla liderów

  1. Przekwalifikowanie nie przyniesie efektu skali, dopóki liderzy nie pokażą, że nowe umiejętności przekładają się na realną mobilność zawodową, stabilniejsze stanowiska oraz bardziej atrakcyjną ofertę dla specjalistów w łańcuchu dostaw.

  2. Mobilność talentów i wspólna nauka sprawiają, że przekwalifikowanie staje się rzeczywistą transformacją, umożliwiając rozwijanie nowych umiejętności równolegle z ich wdrażaniem i łącząc je z jasno zdefiniowanymi ścieżkami prowadzącymi do nowych, zmienionych stanowisk.

Wybór liderów

Luka wynosząca 1,1 miliona stanowisk jest realna, a to, jak odpowiedzą na nią liderzy ds. łańcucha dostaw, zdefiniuje, co będzie dalej.

Liderzy, którzy w pierwszej kolejności zdecydują się na zatrudnianie pracowników, spędzą kolejną dekadę na radzeniu sobie z niedoborem zasobów. Liderzy, którzy podejmą działania już teraz, mogą stworzyć łańcuch dostaw oparty na inteligencji, a nie na liczbie pracowników. Różnica jest znacząca: nasz model pokazuje, że wzrost liczby pracowników spadnie z +18,7% do około -3,0% w latach 2026–2035, gdy wdrożenie technologii zostanie połączone z celową restrukturyzacją stanowisk.

Zmianę tę umożliwiają trzy kroki: rozwijanie prognoz dotyczących talentów, przekształcanie pracy z myślą o większej autonomii oraz ciągły rozwój umiejętności. Wprowadzanie nowych technologii jest nieuniknione. Przekształcanie kadry pracowniczej to świadomy wybór, który zadecyduje, czy w ciągu najbliższej dekady zmierzymy się z większym niedoborem talentów, czy też zbudujemy łańcuch dostaw zdolny do rozwoju.

AUTORZY

Inge Oosterhuis

Senior Managing Director – Talent, Nordics Lead

Jaime Lagunas

Managing Director – Supply Chain and Engineering, AI and Data Global Lead

Kristine Renker

Managing Director – Supply Chain and Engineering, Talent Global Lead

Stephen Wroblewski

Managing Director – Talent

Stephen Meyer

Principal Director – Accenture Research