Skip to main content Skip to footer

Blog

Ukierunkowane podejście do AI w celu maksymalizacji wartości w produkcji

5 MINUT CZYTANIA

5 lutego 2026

Produkcja, jako obszar wymagający dużych nakładów kapitału i pracy, mierzy się z dwiema potężnymi siłami: rosnącą presją kosztową i bezprecedensowym rozwojem technologicznym. Ponad 90% liderów zajmujących się produkcją i łańcuchem dostaw za główne wyzwania biznesowe uznaje globalną niepewność oraz coraz częstsze zakłócenia łańcucha dostaw, takie jak cła i napięcia geopolityczne[1].

Odpowiedzią na te problemy mogą być autonomiczne oraz oparte na AI technologie. Inteligentne planowanie, konserwacja predykcyjna, autonomiczna kontrola jakości oraz robotyka pozwalają ograniczać koszty, wspierając jednocześnie elastyczne, skalowalne fabryki.

Naszym punktem wyjścia jest rama kategoryzacji łańcucha dostaw 2×2 z raportu Tworzenie samodzielnie finansujących się łańcuchów dostaw: od czego zacząć i jak skalować, aby uzyskać autonomiczny, kompleksowy wzrost. Rama przedstawia komponenty kosztowe w kontekście dwóch wymiarów – udziału całkowitych kosztów w danej domenie oraz możliwości AI i autonomicznych technologii do ograniczania tych kosztów, zwiększania wydajności i poprawiania skalowalności. W głównym raporcie zastosowaliśmy tę perspektywę w czterech domenach operacyjnych – planowaniu, zaopatrzeniu, produkcji i realizacji – aby pokazać, w jakich obszarach lepsze decyzje dotyczące AI i autonomicznych technologii mogą przełożyć się na szybkie oszczędności i wymierny wzrost produktywności.

Przekształcając sztywne, reaktywne operacje w adaptacyjne, samooptymalizujące się systemy w poniższych działach produkcji, firmy reagują dynamicznie na zmiany i wspierają ciągłe udoskonalanie swoich działań.

Komponenty kosztowe produkcji

Manufacturing cost components
Manufacturing cost components

Planowanie i optymalizacja oparte na AI

Tradycyjne plany produkcji opierają się na statycznych zasadach i zapewniają ograniczony wgląd w maszyny, linie produkcyjne i procesy. W przypadku jakichkolwiek zmian lub zakłóceń zespoły muszą manualnie modyfikować plany, co skutkuje wąskimi gardłami, przestojami w pracy i stratami, które negatywnie odbijają się na wydajności i realizacji harmonogramu.

Mechanizmy planowania oparte na AI eliminują większość takich problemów. Dynamicznie priorytetyzują zamówienia produkcyjne na podstawie rzeczywistych ograniczeń – dotyczących maszyn, linii produkcyjnych i zmian – co przekłada się na wydajny przebieg operacji. Spajająca wszystko agentowa AI wspiera planowanie zmian oraz alokację zasobów, analizując pomiary produkcyjne w celu wykrywania odchyleń od normy, identyfikowania przyczyn źródłowych i rekomendowania działań naprawczych. Cyfrowe bliźniaki jeszcze bardziej poszerzają te możliwości, symulując procesy produkcji, testując scenariusze optymalizacji i pomagając zespołom w podejmowaniu lepszych decyzji, zanim zmiany zostaną wprowadzone w hali produkcyjnej.

Wspólnie technologie te tworzą autonomiczne systemy planowania, które monitorują produkcję w czasie rzeczywistym, wykrywają problemy, gdy tylko się one pojawiają, i wprowadzają błyskawiczne korekty. Dzięki temu podejściu jeden producent ograniczył ilość odpadów o 10% na tonę produkcji. Udało mu się to osiągnąć dzięki opartemu na AI planowaniu i monitoringowi, które usprawniły organizację, ograniczyły przestoje i zwiększyły dokładność prognoz – poprawiając tym samym efektywność wyposażenia nawet o 5%[2].

Ogólnie rzecz biorąc, ta inteligencja technologiczna przekształca planowanie, zamieniając manualne działania kontrolne w samoregulującą się, opartą na danych funkcjonalność, która nieustannie dopasowuje operacje do wymagań biznesowych.

Konserwacja predykcyjna

Większość fabryk nadal stosuje konserwację reaktywną, co prowadzi do zbyt częstego serwisowania maszyn, niespodziewanych awarii i kosztownych przestojów. Silosowe dane z czujników i statyczne progi ograniczają wczesne wykrywanie problemów, czego efektem jest nadmierna ilość pracy, większe zużycie poszczególnych części i utrata godzin produkcji. Producenci mogą pokonać te ograniczenia, łącząc AI i Internet rzeczy (ang. internet of things, IoT), aby przewidywać awarie sprzętu, a następnie im zapobiegać. Modele AI wykorzystują dane z czujników IoT, aby przeprowadzać prace konserwacyjne tylko wtedy, gdy są one konieczne, eliminując tym samym zbyt częste, rutynowe serwisowanie maszyn. Agentowa AI usprawnia ten proces poprzez nieustanne analizowanie danych o wydajności i dopasowywanie parametrów, które określają, kiedy powinny zostać przeprowadzone prace konserwacyjne – zwiększając tym samym dokładność prognoz i ograniczając koszty.

Efekty mogą być znaczące. Oparte na AI inteligentne zarządzanie zasobami poprawia niezawodność infrastruktury za sprawą samooptymalizujących się operacji, ograniczając przestoje nawet o 15%. Konserwacja predykcyjna oparta na agentowej AI może natomiast obniżyć koszty pracy o 5–10% w kapitałochłonnych branżach, takich jak energetyka, górnictwo i usługi komunalne[3]. Te udoskonalenia sprawiają, że konserwacja zmienia się z reaktywnego generatora kosztów w proaktywne źródło niezawodności i długoterminowej wartości.

Zaawansowana automatyzacja

Manualne, powtarzalne zadania i niespójne procesy zwiększają koszty pracy, wydłużają czas trwania cykli i negatywnie odbijają się na jakości. Duże uzależnienie od ludzkich interwencji ogranicza elastyczność i możliwości skalowania, przez co produkcja narażona jest na problemy związane z brakiem wydajności i spójności.

Firmy reagują na te wyzwania, wdrażając lekkie roboty współpracujące (ang. collaborative robot, cobot) do zadań, takich jak załadunek, rozładunek i obsługa materiałów, oraz integrując systemy wizyjne z myślą o pełnej automatyzacji. Technologie te zwiększają wydajność i dokładność linii montażowych, tworząc jednocześnie skalowalne i elastyczne modele produkcji, w których ludzie i maszyny pracują ramię w ramię.

Efekt jest widoczny gołym okiem. Wdrażanie rozwiązań robotycznych na dużą skalę w celu zautomatyzowania operacji może zwiększyć produktywność nawet o 20% przy jednoczesnym obniżeniu kosztów na podobnym poziomie[3]. Badanie przeprowadzone przez International Federation of Robotics (IFR) pokazuje, że firmie Yokoyama Kogyo, japońskiemu producentowi ram siedzeń i części samochodowych, udało się obniżyć koszty o 35% dzięki robotycznej automatyzacji bez uszczerbku dla bezpieczeństwa pracowników i spójności produktów[4].

Predykcyjna kontrola jakości

Kontrola jakości często cierpi z powodu fragmentarycznych danych, niespójnych standardów dostawców i ograniczonym wglądzie w czasie rzeczywistym. Zmienność procesów i niska identyfikowalność utrudniają proaktywne zarządzanie jakością, a konieczność wprowadzania poprawek, odpady i roszczenia gwarancyjne negatywnie wpływają na rentowność. Systemy wizualnych inspekcji oparte na AI łączą szybkość z precyzją podczas wielkoskalowych kontroli, a analizy predykcyjne identyfikują wadliwe schematy na wczesnym etapie i zapobiegają problemom, jeszcze zanim te się pojawią.

Rozwiązania te przynoszą wymierne efekty w różnych branżach. Na przykład firma Foxconn skróciła czas inspekcji o 30%, zwiększając jednocześnie ich dokładność o 80%. Firma GE skróciła czas inspekcji o 25%, a koszty produkcji zmniejszyła o 30%[5]. Firma LG Innotek osiągnęła wskaźnik wykrywania wad na poziomie 99,99%[6]. Natomiast w sektorze produkcji żywności firma FreshTrack ograniczyła ilość odpadów o 30% dzięki inteligentnym opakowaniom tworzonym użyciem AI[7]. Między innymi takie dane pokazują, że predykcyjna kontrola jakości stała się strategicznym wyróżnikiem pomagającym producentom zapewniać precyzję, spójność i zrównoważony rozwój na dużą skalę.

Od pojedynczych korzyści do spójnych, inteligentnych rozwiązań

Postępy w opartym na AI planowaniu, konserwacji predykcyjnej, robotyce i zarządzaniu jakością razem przekształcają produkcję, zamieniając zbiór odrębnych ulepszeń w inteligentny, połączony system.

Globalny producent sprzętu osiągający przychody na poziomie 8 mld USD mierzył się z poważnymi wyzwaniami operacyjnymi, gdy zakłócenia łańcucha dostaw zmniejszały wydajność, opóźniały dostawy i zawyżały koszty produkcji. Utracone efekty pracy wpłynęły na wyższe koszty produkcji, a silosy danych blokowały wgląd i spowalniały współpracę między działami.

W odpowiedzi na te problemy firma nawiązała współpracę z Accenture, aby rozpocząć program transformacji mający na celu obniżenie kosztów materiałów, odzyskanie gwarancji dostawców, ograniczenie kosztów IT i usprawnienie procesów za pomocą automatyzacji. Firma wdrożyła opartą na AI platformę w chmurze, uruchamiając w globalnych oddziałach nowe moduły ze zintegrowanym zarządzaniem programami i zmianami oraz wsparciem podczas wdrażania.

Następnie firma stworzyła system operacyjny łączący powiązane aplikacje korporacyjne i produkcyjne, zapewniający widoczność w czasie rzeczywistym i umożliwiający podejmowanie szybszych i bardziej trafnych decyzji. Dzięki zintegrowaniu możliwości inteligentnego, autonomicznego łańcucha dostaw, międzydomenowych danych i funkcjonującego w czasie rzeczywistym cyfrowego bliźniaka firma zoptymalizowała produkcję i zsynchronizowała planowanie – aktywując tym samym oparte na AI planowanie, konserwację predykcyjną i kontrolę jakości oraz zaawansowaną automatyzację w różnych operacjach.

Program przełożył się na ponad 30 mln USD rocznych oszczędności, zwiększył produktywność nawet o 50% i skrócił czas trwania cykli o 20–30%, wzmacniając jednocześnie wydajność operacyjną w całym łańcuchu wartości.

Zapoznaj się z raportem „Tworzenie samodzielnie finansujących się łańcuchów dostaw: od czego zacząć i jak skalować, aby uzyskać autonomiczny, kompleksowy wzrost” i dowiedz się więcej o roli produkcji w zintegrowanej, kompleksowej transformacji łańcucha dostaw.

Tworzenie samodzielnie finansujących się łańcuchów dostaw

Od czego zacząć i jak skalować, aby uzyskać autonomiczny, kompleksowy wzrost.

AUTORZY

Prasad Satyavolu

Managing Director – Supply Chain and Engineering, Manufacturing and Operations Global Lead